Artrose van het kniegewricht - wat is het en hoe moet het worden behandeld?

Artrose van het kniegewricht (gonartrose) is een progressieve chronische ziekte van de kniegewrichten met schade, dunner worden en vernietiging van het kraakbeenachtige deel (gewrichtsoppervlakken van het dijbeen en het scheenbeen), evenals schade aan het subchondrale bot.

Uit onderzoek (arthroscopie en MRI) is gebleken dat naast schade aan het gewrichtskraakbeen ook de menisci en het synoviale membraan bij het proces betrokken zijn. Gonartrose is een van de meest voorkomende orthopedische pathologieën.

Wat is het?

In eenvoudige bewoordingen is artrose van het kniegewricht (gonartrose) een degeneratieve-dystrofische ziekte die het osteochondrale deel van de knie aantast.

De ziekte treft meestal het kniegebied van de onderste ledematen. Pathologische veranderingen in het kraakbeen en de periarticulaire gebieden, die zich in de meeste gevallen ontwikkelen tegen de achtergrond van verwondingen, biologische veroudering van het lichaam en auto-immuunziekten, remmen het bewegingsapparaatpotentieel van de benen ernstig.

Het gewricht wordt stijf, verliest stabiliteit, normale motorische en schokabsorberende eigenschappen. Als gevolg hiervan vervormt het geleidelijk en faalt het in de laatste fase volledig.

Redenen voor ontwikkeling

Degeneratieve-dystrofische pathogenese wordt “geactiveerd” door de volgende provocerende factoren:

• eerder verwondingen opgelopen - scheenbeenfracturen, kniedislocaties, schade aan het lichaam van de meniscus, tranen en breuken van ligamenten, vallen op de knieën, allerlei soorten kneuzingen, enz.;
• overmatige fysieke activiteit;
• sedentaire levensstijl;
• hoge body mass index;
• systemische pathologieën van het reumatoïde, jichtige, psoriatische type, evenals spondylitis ankylopoetica, systemische lupus erythematosus;
• genetisch overgeërfde zwakte van het ligamenteuze en spierstelsel of aangeboren onderontwikkeling van de structurele elementen van het gewricht;
• stofwisselings- en bloedstroomstoornissen;
• hormonale onbalans, diabetes mellitus en andere endocriene pathologieën;
• vroegere of chronische infectie- en ontstekingsziekten.

Heel vaak worden mensen zelf verantwoordelijk voor de ontwikkeling van hardnekkige gewrichtsaandoeningen. Als ze een blessure hebben opgelopen, negeren ze vaak het contact met een specialist en geven ze er de voorkeur aan genoegen te nemen met de eerste beschikbare pijnmedicijnen, zelfgemaakte lotions en dergelijke. En enkele jaren later, als gevolg van een ontoereikende behandeling in het verleden, komen ze naar een arts die al op zijn best gonartrose heeft - van matige ernst. En hier zullen alleen fysieke profylaxe en pijnstillende zalven, zoals in het allereerste begin, niet voldoende zijn; je moet vaak radicaal handelen, met behulp van chirurgische tactieken.

Symptomen van knieartrose

Om de prognose voor het toekomstige leven zo gunstig mogelijk te maken, is het niet alleen belangrijk om te weten hoe knieartrose moet worden behandeld, maar ook welke symptomen de ziekte manifesteert. Dit is nodig voor tijdig contact met een specialist en vroegtijdige detectie van mogelijke vervormingen en andere schade aan het kniegewricht.

De eerste symptomen van artrose van het kniegewricht zijn onder meer:

1. Ochtendstijfheid in de knie;
2. Pijn tijdens het lopen bij het afleggen van een afstand van meer dan 1-1,5 km;
3. Pijn in de knieën bij langdurig zitten (meer dan 2 uur achter elkaar);
4. Pijnlijke gevoelens in het kniegewricht na langdurig staan;
5. Kniepijn die optreedt aan het eind van de dag of in de eerste helft van de nacht.

Als de patiënt in dit stadium niet de noodzakelijke behandeling krijgt, zal de ziekte voortschrijden. Om het juiste medicijn voor artrose van het kniegewricht te kiezen, is het noodzakelijk om een reeks diagnostische onderzoeken te ondergaan en de mate van vervorming te bepalen. Symptomen van graad 2 en 3 knieartrose worden weergegeven in onderstaande tabel.

Differentiële diagnose van artrose van het kniegewricht graad 2 en 3:

Diagnostisch teken	Artrose van de knie 2 graden	Artrose van de knie 3 graden
Pijn tijdens het rusten 's nachts	Kan verschijnen bij het veranderen van de lichaamshouding.	Gebeurt zonder enige beweging.
Mogelijkheid om gebruik te maken van het openbaar vervoer (behalve lagevloerbussen)	De patiënt ervaart pijn bij het traplopen, maar kan met beperkingen zonder hulp gebruik maken van het openbaar vervoer.	De patiënt kan niet zelfstandig in de bus of tram stappen.
Kreupelheid	Enigszins uitgedrukt.	De kreupelheid is ernstig en voor beweging zijn extra steunen (stokken) nodig.
Stijfheid in de knie na het ontwaken	Duurt minder dan 10-15 minuten.	Duurt ongeveer 20-30 minuten of langer.
Pijn tijdens het lopen	Komt voor na het passeren van 800-1000 m.	Ze beginnen aan het begin van de beweging en worden intenser na een afstand van minder dan 500 meter.
Zelfzorgvermogen	Meestal opgeslagen.	Een aantal handelingen kan de patiënt niet zonder hulp uitvoeren.

Stadia van artrose

Ongeacht de oorzaak zijn er drie stadia van de ziekte:

• Fase I - eerste manifestaties. Het wordt gekenmerkt door primaire veranderingen in hyalien kraakbeen. Botstructuren worden niet aangetast. De bloedtoevoer in intraossale bloedvaten en haarvaten is verstoord. Het oppervlak van het kraakbeen wordt droog en verliest zijn gladheid. Na aanzienlijke belasting van het gewricht treedt doffe pijn op. Er kan een lichte zwelling optreden die na rust verdwijnt. Er is geen vervorming.
• Fase II - de kraakbeenlaag wordt scherp dunner en is op sommige plaatsen volledig afwezig. Osteofyten verschijnen langs de randen van de gewrichtsoppervlakken. De kwalitatieve en kwantitatieve kenmerken van de synoviale vloeistof van het gewricht veranderen: het wordt dikker, stroperiger, wat leidt tot een verslechtering van de voedings- en smerende eigenschappen. De pijn is langduriger en intenser, en er is vaak een knarsend geluid te horen bij beweging. Er is sprake van een lichte tot matige bewegingsbeperking en lichte vervorming van het gewricht. Het nemen van pijnstillers helpt de pijn te verlichten.
• Stadium III - afwezigheid van kraakbeen in de meest getroffen gebieden, ernstige sclerose (verharding) van het bot, veel osteofyten en een scherpe vernauwing of afwezigheid van de gewrichtsruimte. De pijn is bijna constant, het lopen is verminderd. De mobiliteit is sterk beperkt en gewrichtsvervorming is merkbaar. NSAID's, fysiotherapie en andere standaardbehandelingen zijn niet effectief.

Afhankelijk van het aantal aangetaste gewrichten wordt onderscheid gemaakt tussen unilaterale en bilaterale gonartrose.

Gevolgen van artrose indien onbehandeld

Indien onbehandeld kunnen de volgende complicaties van knieartrose optreden:

• Infectie in het gewricht. Infectie treedt meestal op als gevolg van microtrauma. Ze kunnen worden beschouwd als kleine scheurtjes in het kraakbeenweefsel. Infectie kan leiden tot avasculaire necrose. In dit geval veroorzaakt de proliferatie van bacteriën een versnelde weefselafbraak. Deze complicatie is vrij zeldzaam, maar vormt een ernstige bedreiging voor de gezondheid van de patiënt.
• Gezamenlijke misvorming. In feite is gewrichtsvervorming waarschijnlijk geen complicatie, maar het laatste stadium van de ziekte. De vernietiging van kraakbeen veroorzaakt hypertrofie van botweefsel. De patiënt ervaart hevige pijn, de knieschijf beweegt en dichte formaties worden gevoeld in het gewrichtsgebied. Soms begint het been geleidelijk in een onnatuurlijke hoek te buigen. De persoon kan het been niet meer buigen of ermee lopen.
• Ankylose. Ankylose is de fusie van twee botten waar ooit een gewricht bestond. Deze complicatie is misschien wel de meest ernstige, omdat het gewricht eenvoudigweg verdwijnt. Beweging is uiteraard onmogelijk.
• Dislocaties en fracturen. Deze complicaties worden verklaard door disfunctie van het kniegewricht. Om dit te voorkomen, moeten mensen met ernstige structurele en functionele beperkingen in het kniegewricht bewegen met behulp van een kruk of wandelstok.

Opgemerkt moet worden dat al deze complicaties voornamelijk voorkomen in gevallen waarin de patiënt de ziekte begint of niet de door een specialist voorgeschreven behandelingskuur volgt. Tegenwoordig zijn er nogal wat chirurgische en conservatieve behandelmethoden die de functionaliteit van het door artrose aangetaste kniegewricht langdurig kunnen behouden. Preventieve onderzoeken bij een arts helpen complicaties te voorkomen, omdat het lang duurt voordat ze zich ontwikkelen (voor ankylose is dit meestal jaren).

Behandeling van artrose van het kniegewricht

De behandeling van vervormende artrose van het kniegewricht is lang en soms pijnlijk. De duur is te wijten aan het feit dat de ziekte, eenmaal gemanifesteerd, zichzelf voortdurend aan zichzelf zal herinneren zolang de persoon leeft. Deze behandeling kan pijnlijk zijn vanwege het feit dat de belangrijkste groep geneesmiddelen die nog steeds actief worden gebruikt om deze ziekte te behandelen, niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's) zijn.

Er zijn drie hoofdfasen bij de behandeling van vervormende artrose van het kniegewricht. De eerste fase omvat de behandeling van patiënten met milde manifestaties van de ziekte, de tweede - met respectievelijk matige manifestaties en de derde met ernstige manifestaties.

Behandelingsmaatregelen voor de behandeling van knieartrose graad 1:

• het aan patiënten communiceren van de essentie van hun ziekte, risicofactoren en secundaire preventiemaatregelen;
• dagelijkse gymnastiek met rekelementen;
• contrastdouche;
• 2 – 3 keer per week zwemmen in het zwembad;
• gewichtsverlies.

Behandelingsmaatregelen voor de behandeling van knieartrose graad 2:

• externe fixatie van het gewricht met behulp van remklauwen, verbanden, elastische verbanden en orthesen;
• het gebruik van zalven en crèmes op basis van niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen om ontstekingen en pijn te verlichten;
• het gebruik van medicijnen uit de groep van chondroprotectors om de snelheid van kraakbeenvernietiging te verminderen.

Behandelingsmaatregelen voor de behandeling van knieartrose graad 3:

• natuurlijk gebruik van NSAID's oraal;
• intra-articulaire injecties met hormonale ontstekingsremmende geneesmiddelen;
• extra gebruik van medicijnen met een uitgesproken analgetisch effect;
• chirurgische vervanging van een ziek gewricht door een implantaat.

Hoe knieartrose te behandelen: lijst met medicijnen

De eerste taak die zich voordoet bij de behandeling van artrose van het kniegewricht is het verlichten van pijn en ontstekingen in het gewricht. Voor dit doel worden niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen voorgeschreven in de vorm van tabletten, injecties, gels, zalven of rectale zetpillen. Vergeet niet dat het gebruik van deze groep medicijnen alleen de belangrijkste symptomen van de ziekte verlicht. Bovendien kan langdurig gebruik van NSAID's het proces van kraakbeenvernietiging versnellen, dus moeten ze met grote voorzichtigheid worden gebruikt en alleen zoals voorgeschreven door een arts.

In ernstige gevallen worden corticosteroïden gebruikt. In de regel worden ze in de vorm van injecties rechtstreeks in het gewrichtskapsel in het lichaam gebracht. Langdurig gebruik van corticosteroïden verergert de toestand van het kraakbeen, daarom worden ze alleen voorgeschreven bij ernstige pijn. Net als NSAID's dient deze groep medicijnen om pijn en ontstekingen te elimineren en vertraagt ze het beloop van artrose niet.

Het gebruik van pijnstillers is een andere manier om de patiënt van pijn te verlichten. In tegenstelling tot NSAID's verlichten analgetica de ontstekingen in mindere mate, maar zijn ze effectiever in het bestrijden van pijn. Als spierspasmen optreden, worden krampstillers voorgeschreven. Beide groepen medicijnen worden meestal gebruikt in de vorm van injecties om de symptomen van artrose te verlichten: ze zijn niet effectief in het bestrijden van de ziekte zelf.

Chondroprotectors zijn een van de belangrijkste componenten van de medicamenteuze behandeling van artrose: ze verzadigen kraakbeenweefsel met voedingsstoffen en stimuleren de celgroei. Van het gebruik van deze medicijnen mag je geen snel effect verwachten: een verbetering van de conditie van het kraakbeen is merkbaar na langdurig gebruik van de medicijnen. Bovendien zullen ze niet helpen als de ziekte het derde, meest ernstige stadium heeft bereikt.

Vaatverwijders worden gebruikt om de bloedstroom te verbeteren en spasmen van kleine bloedvaten te elimineren. Het gebruik van dergelijke medicijnen in combinatie met chondroprotectors versterkt het effect van de laatste: voedingsstoffen komen in een groter volume het kraakbeenweefsel binnen.

Voeding en dieet

Voor artrose (knie-, heup- en andere gewrichten) gelden bepaalde voedingsnormen. Voedsel moet evenwichtig zijn en rijk aan vitamines. Je kunt niet te veel eten. De volgende producten moeten worden uitgesloten:

• bruisend water en drankjes;
• vet en gekruid voedsel;
• halffabrikaten industriële producten;
• tomaten en paprika;
• zure voedingsmiddelen (citroenen);
• gebakken vlees.

Groenten zijn gezond met mate. Voor artrose wordt aanbevolen om op gelatine gebaseerd voedsel te consumeren. Het collageen in dergelijke voedingsmiddelen helpt het kraakbeenweefsel te versterken.

Je moet meer eiwitten eten:

• kwark;
• zure room;
• melk;
• kaas.

Evenals eiwitten van plantaardige oorsprong:

• linzen;
• bonen;
• erwten.

Regelmatige consumptie van vis in het dieet wordt aanbevolen. Maaltijden moeten frequent zijn, maar in kleine doses, zodat het lichaam verzadigd is en het lichaam niet aankomt.

Kinesitherapie

Deze techniek is gebaseerd op de veronderstelling dat bij het uitvoeren van speciale oefeningen de bloedtoevoer naar het kniegewricht wordt hersteld en daarmee het herstel van het kraakbeen zelf begint en de elasticiteit van de ligamenten wordt hersteld. Een arts selecteert voor elke patiënt individueel een reeks oefeningen.

1. Massage en manuele therapie zijn methoden voor passieve beïnvloeding van de spieren, gewrichten en ligamenten van de patiënt. Ze zijn geschikt voor sedentaire patiënten en zijn perfect te combineren met oefentherapie, fysiotherapie en medicinale behandelingen.
2. Mechanotherapie omvat het gebruik van speciale apparaten die het effect van oefentherapie en massage versterken: vibratiemachines, gewichten en mechanische stimulators.
3. Gezamenlijke tractie is een mechanische toename van de ruimte in hun holte, waardoor de pijn verdwijnt en de gewrichtsvernietiging vertraagt.
4. Fysiotherapie (fysiotherapie) zorgt ervoor dat een patiënt met gonartrose aan een operatie kan ‘ontsnappen’. Dagelijkse training met behulp van een speciale techniek versterkt de beenspieren soepel, waardoor de patiënt terugkeert naar zijn vroegere mobiliteit.

Deze behandeling gaat heel goed samen met medicamenteuze behandeling.

Oefeningen en oefentherapie bij knieartrose

Lichaamsbeweging helpt de gewrichtsfunctie te herstellen en te versterken. Ze moeten langzaam en voorzichtig worden uitgevoerd om geen verstuikingen te veroorzaken en de toegestane belasting niet te overschrijden.

De volgende oefeningen worden als het meest effectief beschouwd:

1. Til langzaam uw gestrekte benen één voor één op terwijl u op uw buik ligt. Bij deze oefening worden de dij- en kuitspieren gebruikt. De last mag niet naar achteren worden overgebracht. Je moet je benen ook niet te hoog optillen. Het belangrijkste is om je spieren op het bovenste punt te spannen;
2. Deze oefening is vergelijkbaar met de eerste, alleen nu moet je je been optillen met gebogen knie. Op het bovenste punt moeten de dijspieren verder worden aangespannen. De oefening moet op elk been even vaak worden uitgevoerd;
3. Ga op de grond liggen (op je buik), til je rechte benen omhoog en spreid ze vervolgens uit elkaar en breng ze bij elkaar. Deze oefening vereist sterke, getrainde buikspieren en is daarom niet voor alle patiënten geschikt. Bovendien kan het uitvoeren ervan de bloeddruk verhogen. Voor patiënten die lijden aan hoge bloeddruk of andere ziekten van het cardiovasculaire systeem is het beter om dit te vermijden;
4. Om de volgende oefening uit te voeren, moet je op je zij liggen, je been op de knie op de grond buigen en het andere langzaam optillen en op het bovenste punt vasthouden. Het is belangrijk dat de hoek bij het uitvoeren van elk been hetzelfde is;
5. Voor deze oefening heb je een stoel nodig. Zittend erop worden de benen één voor één gestrekt, omhoog gebracht en zo lang mogelijk in een gestrekte positie gehouden;
6. Leunend op de rugleuning van een stoel of bed, ga een minuutje op je hielen staan en til je tenen omhoog. Als u de aangegeven tijd niet in deze positie kunt blijven staan, moet u met minder beginnen en dit geleidelijk verhogen;
7. Een massage die staande wordt uitgevoerd. De benen moeten worden ingewreven met krachtige bewegingen, gericht van de knie tot aan de dij. Het is noodzakelijk om de massage te voltooien door de huid te aaien.

Fysiotherapie

Fysiotherapeutische behandelmethoden zijn methoden voor fysieke invloed op het lichaam, die onder bepaalde omstandigheden een aanzienlijk gunstig effect hebben. De belangrijkste voorwaarde voor succesvolle fysiotherapie is de competente selectie van de noodzakelijke procedures en het zorgvuldig opvolgen van alle instructies. De effectiviteit van de behandeling is in de meeste gevallen individueel en hangt grotendeels af van de effectiviteit van de hoofdtherapie.

1. Fonoforese is een combinatie van ultrasone therapie en de effecten van medicijnen, die zeer effectief is bij gonartrose. Het is bekend dat normaal gesproken slechts 5-7% van het medicijn in de vorm van zalf, gel of crème door de huid wordt opgenomen. Bij fonoforese verwarmen hoogfrequente trillingen de weefsels van het kniegewricht en verbeteren ze de opname van het medicijn.
2. Schokgolftherapie (SWT) wordt al lange tijd toegepast. Tijdens de procedure handelt de arts op het getroffen gebied met een apparaat dat radiale akoestische golven genereert (2000-4000 pulsen per procedure).
3. Myostimulatie omvat het beïnvloeden van de spieren rondom het gewricht met zwakke stroomimpulsen, waardoor de mobiliteit in het pijnlijke been toeneemt, de pijn verlicht en het uithoudingsvermogen bij fysieke activiteit toeneemt.
4. Ozon therapie. Het effect van actieve zuurstof op weefsels heeft een ontstekingsremmend en analgetisch effect, waardoor u bij artrose van het kniegewricht kunt stoppen met het gebruik van hormonale geneesmiddelen of de dosering ervan kunt verlagen.

Tegenwoordig is er een grote verscheidenheid aan verschillende fysiotherapeutische procedures, die elk hun plaats in de geneeskunde hebben. Het moet duidelijk zijn dat sommige van deze methoden, als ze verkeerd worden gebruikt, nadelige en zelfs schadelijke effecten kunnen hebben.

Wanneer is een operatie nodig bij knieartrose?

Medicamenteuze behandeling is bedoeld om het moment zoveel mogelijk uit te stellen waarop de enige manier om de integriteit van het gewricht te herstellen en de patiënt terug te brengen naar het vorige niveau van levenskwaliteit een operatie is om het zieke gewricht te vervangen door een kunstmatig gewricht.

De beslissing over de mogelijkheid en wenselijkheid van de operatie wordt genomen door de chirurg of een raad van chirurgen als hierover tegenstrijdige meningen ontstaan. Als de beslissing ten gunste van een operatie wordt genomen, bereidt de patiënt zich daar enige tijd op voor.

De operatie zelf is behoorlijk traumatisch en technisch complex, dus er zijn minstens twee chirurgen nodig: een opererende chirurg en een assistent, evenals een ervaren chirurgische verpleegkundige. De operatie wordt uitgevoerd onder algemene anesthesie.

De postoperatieve periode duurt enkele weken. Op dit moment went de patiënt aan het nieuwe gewricht, ondanks het feit dat het de vorige volledig herhaalt in vorm en grootte. Na de revalidatieperiode herstelt de patiënt vrijwel volledig de eerder verloren functie van het been als het belangrijkste onderdeel van het bewegingsapparaat.

Chirurgische behandeling

Chirurgische ingrepen met verschillende mate van invasiviteit zijn niet alleen bedoeld om de symptomen van de ziekte te verlichten, maar ook om de oorzaken ervan te elimineren.

1. Periarticulaire osteotomie is een meer traumatische interventie. Tijdens de operatie wordt één van de botten die het kniegewricht vormen gezaagd en vervolgens weer gefixeerd, maar onder een andere hoek. Met deze aanpak kunt u de belasting op de knie herverdelen, waardoor de pijn wordt verminderd en de kniemobiliteit wordt vergroot. Periarticulaire osteotomie wordt meestal gebruikt bij graad 1 en 2 artrose van het kniegewricht.
2. Lekke band. Om overtollig vocht in de gewrichtsholte kwijt te raken, nemen chirurgen hun toevlucht tot een lekke band - zo'n minimaal invasieve ingreep vermindert ontstekingen en herstelt de kniemobiliteit.
3. Artroscopie. Als artrose een operatie vereist (meestal voor ernstgraad 2), kan deze endoscopisch worden uitgevoerd - deze techniek vereist geen dissectie van de gewrichtsholte en alle manipulaties worden uitgevoerd met dunne flexibele instrumenten onder controle van een microvideocamera. Artroscopie omvat het reinigen van de gewrichtsoppervlakken van fragmenten van vernietigd kraakbeenweefsel.
4. Bij endoprothesevervanging wordt het kniegewricht vervangen door een biocompatibel ontwerp dat hetzelfde bewegingsbereik biedt.

Traditionele behandeling van artrose

Degenen die artrose van het kniegewricht met de traditionele geneeskunde willen behandelen, moeten onthouden dat het onmogelijk is om deze ziekte op deze manier volledig te genezen, maar het is mogelijk om de ontwikkeling van de ziekte te stoppen. Voordat u een van de traditionele medicijnrecepten gaat gebruiken, moet u uw arts raadplegen.

Onder de vele recepten kunnen de volgende worden onderscheiden:

1. Mierikswortelkompres. Om zo'n kompres te bereiden, neem je de mierikswortelwortel en rasp je deze fijn. Hierna wordt de massa op de knie aangebracht en stevig omwikkeld met wollen doek. Het kompres wordt een nacht bewaard. De loop van de behandeling is minimaal een maand.
2. Paardebloem tinctuur. Een fles van 500 milliliter (noodzakelijkerwijs donker van kleur) is tot de bovenkant gevuld met paardenbloembloemen en tot de bovenkant gevuld met alcohol. Hierna wordt de fles een maand op een donkere, koele plaats bewaard. De tinctuur moet gedurende een maand twee keer per dag in het pijnlijke gewricht worden ingewreven.
3. Tinctuur van wateraardbei. De planten worden verzameld en gedroogd. Een fles van een halve liter wordt tot de bovenkant gevuld met droge bladeren van de plant en overgoten met wodka. Na een maand moet de tinctuur worden gefilterd. Gebruik 's nachts als kompres. Deze tinctuur verlicht ontstekingen en bevordert ook het herstel van het kraakbeen;
4. Honing- en zoutkompres. Dit kompres is bedoeld voor behandeling specifiek in de acute fase van de ziekte. Om een kompres te bereiden heb je 100 gram honing en een eetlepel zout nodig. De ingrediënten worden gemengd en het resulterende mengsel wordt een nacht op de zere plek aangebracht, goed gewikkeld in een wollen doek.
5. Kompres gemaakt van zout, zand en droge mosterd. Om het te bereiden, worden alle componenten in gelijke gewichtsdelen gemengd en op een bakplaat geplaatst. Het hete mengsel wordt in een zak gegoten en op de zere plek aangebracht. Deze procedure werkt heel goed op het pijnlijke gewricht, maar tijdens het acute beloop van de ziekte mag u in geen geval een dergelijk kompres gebruiken.

Preventie

U moet begrijpen dat als artrose zich begint te ontwikkelen, deze onmiddellijk moet worden behandeld. Als u risico loopt op deze ziekte, kunt u het begin uitstellen. Hiervoor wordt aanbevolen:

• verminder de belasting van het kniegewricht;
• zwemmen - water verlicht stress;
• masseer zelf de spieren van het onderbeen en de dij;
• vermijd onderkoeling en overwerk;
• normaal gewicht behouden;
• stoppen met roken en alcohol;
• vrouwen dragen comfortabele schoenen met lage hakken;
• fysiotherapie doen

Het is noodzakelijk om alleen effectieve medicijnen te gebruiken. Wrijven, kompressen en andere folkmethoden zijn niet effectief; ze werken niet op de oorzaak van de ziekte, maar helpen alleen om de pijn af te leiden. Voorkom blessures en overbelasting - springen, zware voorwerpen dragen, lang staan of in een ongemakkelijke houding zitten. Dit versnelt de progressie van de ziekte.